همشهری-چاقي به يک معضل تقريباً همه‌گير تبديل شده است، بايد نگاهمان را هم به پديده، جامع‌تر و عميق‌تر کنيم.
ديگر نمي‌توان فقط به عواملي مثل زياد خوردن، بد خوردن يا ورزش و فعاليت نداشتن، بسنده کرد. اينها شايد ظاهر موضوع باشد. محققان پزشکي و سلامت هم سعي دارند با چنين نگاهي پديده افزايش بي‌رويه وزن را بررسي کنند.

در تازه‌ترين اين تلاش‌ها، محققان متوجه شده‌اند دختراني که خود را محبوب جامعه و اطرافيان‌شان نمي‌دانند، بيشتر احتمال دارد که در آينده چاق شوند. به گزارش آسوشيتدپرس، در مطالعه‌اي که در واقع يک پايان‌نامه دانشجويي در دانشگاه هاروارد بوده، تعداد زيادي دختر نوجوان 15 ساله انتخاب شدند. در ابتداي مطالعه، که سال 1999، يعني حدود 8 سال پيش بوده، وزن و قد اين دختران نوجوان اندازه‌گيري شد و شاخص توده بدني يا BMI آنها محاسبه شد. (اين شاخص حاصل تقسيم وزن فرد به کيلوگرم به مجذور قد به متر است) در مرحله بعدي، پرسشنامه‌اي در اختيار آنها قرار داده شد تا خود نوجوان جايگاهي را که حدس مي‌زند در بين اطرافيانش دارد، ابراز کند. سؤال پژوهشگران از اين نوجوانان اين بود: «اگر نردباني وجود داشته باشد که در بالاي آن کساني باشند که بيشترين احترام و محبوبيت را در ميان جمع دارند و در پايين‌ترين پله آن، کساني که ديگران هيچ توجهي به آنها ندارند و تمايلي به معاشرت با آنها ندارند، شما خود را در چندمين پله آن مي‌بينيد؟»
البته در اين پرسشنامه، اطلاعات جانبي ديگر هم از افراد پرسيده شده بود؛ مانند اين که آيا به بلوغ رسيده‌اند يا خير، از چه نژادي هستند، درآمد خانواده آنها چگونه است و همچنين رژيم غذايي‌شان به چه ترتيبي است. آنها مي‌خواستند اثر احتمالي عوامل ديگر را در بروز چاقي نوجوانان، تا آنجا که ممکن است حذف کنند.
نتيجه نهايي اين شد که 4 هزار و 200 نفر خودشان را در پله پنجم به بالا مي‌ديدند و 182 نفر، خود را از پله چهارم هم پايين‌تر مي‌ديدند، يعني که محبوبيت زيادي در بين جامعه اطراف خود ندارند.
بررسي‌هاي 2 سال بعد روي تغييرات وزن اين نوجوانان نشان داد، بيشتر آنها افزايش وزن پيدا کرده‌اند که اين البته قابل‌انتظار بود؛ چرا که بلوغ دختران همواره با مقاديري افزايش در ميزان چربي بدن همراه است.
اما آنهايي که نسبت به خود نظر مثبتي نداشتند و خود را چندان محبوب نمي‌دانستند، بيشتر چاق شده بودند و اين احتمال براي آنها، 69 درصد بيشتر از نوجواناني بود که تصوير مثبتي از خود داشتند.
در گزارش اين مطالعه آمده است که اين گروه حدود 2 برابر بيشتر از گروه اول، چاق شده بودند.
نتايج اين مطالعه جالب، در شماره ژانويه 2008 نشريه «آرشيو پزشکي کودکان و نوجوانان» منتشر شده و نشان مي‌دهد تصويري که ما، به‌خصوص در سنين نوجواني از خودمان داريم، عزت نفس و اعتماد به نفسي که داريم و خلاصه وضعيت روحي و رواني ما، تأثير قاطعي در سلامت ما و به‌طور مشخص چاق شدن احتمالي ما دارد.
البته عکس اين موضوع هم صحيح است؛ چرا که چاقي، به‌خصوص در نوجوانان، موجب طرد نوجوان از طرف هم‌سالانش، کاهش اعتماد به نفس او و نهايتا انزواي او مي‌شود.
نوجواناني که نسبت به وضعيت عمومي هم‌کلاسي‌هايشان چاق‌ترند، در پيشرفت تحصيلي بيشتر مشکل پيدا مي‌کنند و حتي بعدها در يافتن و پذيرش مشاغل مهم هم بيشتر دچار دردسر مي‌شوند.