اين كه همه در يك سازمان احساس مسؤوليت عمومي درباره همه آن چه در سازمان مي‌گذرد داشته باشند از ايده‌آل‌هاي هر مديري است. به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، در وبلاگ «خاطرات يك مدير» به نشاني rhttp://yekmodir.i آمده است: در اكثر گفت‌وگوها در مورد آن چه يك سازمان مي‌خواهد دست يابد، اين كه همه افراد از نگهبان دم در تا مدير عامل در مقابل مسائل سازمان احساس مسؤوليت كنند بسيار سخن گفته مي‌شود. ولي آيا با بيان ايده‌آل‌هايمان و تكرار آن‌ها مي‌توانيم به اين مهم دست يابيم.

آيا مي‌توانيم با سخنراني در اين مورد به اين مهم دست يابيم.آيا با گفتن اين كه شما در مقابل هر آن چه در سازمان مي‌گذرد مسؤول هستيد آن هم به همه و با يك شرح ثابت ما را به اين هدف مي‌رساند. به نگهبان بگوييم تو در مقابل هرآن چه در شركت مي‌گذرد مسؤولي. به كارمند اداري بگوييم ببين من همه اميدم در اين شركت به توست. به مدير توليد و غيره همين كلمات را بگوييم، آيا به اين احساس مسؤوليت همگاني دست مي‌يابيم؟

مسلم است كه با گفتن اين موارد به همه كس اين هدف حاصل نمي‌شود. پس چه بايد كرد؟ براي حصول اين هدف بايد با ايجاد سيستم‌هاي مناسب اين حس مسؤوليت همگاني را نهادينه كرد وگرنه تا مدت محدودي كاربرد خواهد داشت و به مرور زمان اين حس فراموش خواهد شد . روش‌هايي مانند ايجاد تيم‌هاي فرآيندي و يا نگاه فرآيندي و نه وظيفه گرايانه در سازمان به اين قضيه كمك مي كند. وقتي مشكلي پيش مي‌آيد تشكيل تيم‌هاي حل مشكل با كمك افراد موثر و درگير با موضوع، سيستم موثر و واقعي پيشنهادات و توجه به نظرات تمام افراد در سازمان در مرحله تصميم سازي، گوش دادن به صحبت‌هاي كاركنان نه در شكل ظاهري و نمايشي كه با اعتقاد كامل، هويت بخشي به تيم‌ها و بخش‌هاي مختلف و آشكار سازي نقش آن‌ها در نظام كلي شركت، ايجاد حس تعلق در كاركنان به روش‌هاي مختلف مانند ايجاد واحدهاي خودگردان كه ضمن ايجاد حس تعلق قسمتي با تعريف شاخص‌هاي مناسب كه در جهت اهداف و استراتژي شركت هستند در كل در خدمت سازمان قرار مي‌گيرند و... مي‌تواند مشاركت و حس مسؤوليت را در سازمان نهادينه كند وگرنه صرف گفتن اين كه همه در مقابل همه چيز مسؤول هستيد دردي را دوا نمي‌كند و به آشفتگي در سازمان منجر مي‌شود.

انتهاي پيام

كد خبر