ایرنا-فضاپيماي "اندور" پس از وارونه شدن در فضا به منظور عكسبرداري از سطح تحتاني آن، در كنار ايستگاه بين‌المللي فضايي پهلو گرفت.
به گزارش شبكه خبري بي‌بي‌سي، اين عمل آكروباتيك كه با سرعت كم انجام شد امكان تهيه عكس‌هاي ديجيتال از سپر ضد حرارتي زير شاتل را فراهم كرد.

مهندسان ناسا پس از رفتن شاتل به فضا بايد مطمئن شوند كه تكه‌هاي عايق كه در جريان پرتاب روز چهارشنبه از مخزن سوخت كنده شدند به بدنه شاتل برخورد نكرده و به آن آسيب نزده باشند.

تصور مي‌شود كه از ‪ ۹‬تكه چوب پنبه (عايق) كه از مخزن سوخت جدا شده سه عدد آنها به شاتل برخورده باشد.

"جان شنون" مدير تيم هدايت اين ماموريت، گفت كه هيچ يك از قطعات آن قدر بزرگ نبوده كه صدمات جدي وارد كند.

ديروز (جمعه) خدمه اندور (‪ (Endeavour‬با استفاده از بازوي روبوتيك كه مجهز به يك دوربين و ليزر است اقدام به بازرسي شاتل كردند تا هرگونه صدمه‌اي را بر بال‌ها و دماغه شاتل شناسايي كنند.

از زمان انهدام فضاپيماي كلمبيا در سال ‪ ۲۰۰۳‬خسارات ناشي از قطعات عايق يك نگراني عمده براي ناسا بوده است.

انهدام كلمبيا ناشي از ايجاد حفره‌اي در اثر برخورد يك قطعه عايق بود كه هنگام بازگشت شاتل به جو زمين باعث نفوذ گازهاي به نهايت داغ به شاتل و انفجار آن شد. هفت خدمه كلمبيا در آن حادثه كشته شدند.

زماني كه اندور در روز جمعه براي پهلوگيري در كنار ايستگاه فضايي آماده مي‌شد، خدمه شاتل آن را طي مانوري در فاصله ‪ ۲۰۰‬متري ايستگاه برگرداندند تا بتوان از قسمت تحتاني آن عكس گرفت.

پس از آن شاتل به ايستگاه نزديك و در ساعت دو بعد از ظهر به وقت شرق آمريكا به آن متصل شد.

شاتل اندور براي اولين بار پس از پنج سال راهي نخستين ماموريت به فضا شده است تا عمليات احداث ايستگاه بين‌المللي فضايي را پيگيري كند.

پرواز اندور كه قرار است ‪ ۱۱‬تا ‪ ۱۴‬روز به طول انجامد دومين ماموريت از چهار ماموريتي است كه آژانس فضايي آمريكا قصد انجام آنها در سال جاري را دارد.

اين آژانس با تمام توان مي‌كوشد ساخت ايستگاه ‪ ۱۰۰‬ميليارد دلاري فضايي را تا پيش از بازنشستگي ناوگان فرسوده شاتل‌ها در سال ‪ ۲۰۱۰‬تكميل كند.

فضاپيماي اندور از پيش از فاجعه انهدام كلمبيا در سال ‪ ۲۰۰۳‬هيچ پروازي انجام نداده بود.

اندور پس از بازسازي‌هاي مفصل در اين مدت اكنون مجهز به ابزاري است كه مي‌تواند به شبكه برق ايستگاه فضايي متصل شده و امكان تمديد ماموريت خود از ‪ ۱۱‬روز به ‪ ۱۴‬روز را بيابد.

شاتل حاوي يك به‌اصطلاح "چوب بست" به اندازه يك اتومبيل كوچك به وزن ‪ ۱/۵۸‬تن است كه هدف آن افزايش طول استخوان بندي ايستگاه فضايي به ‪ ۱۰۸‬متر است.

فضانوردان همچنين يكي از چهار ژيروسكوپ ايستگاه كه به تعادل آن كمك مي‌كند را تعويض خواهند كرد و يك قطعه ‪ ۳/۳‬تني موسوم به سكوي بار را نصب خواهند كرد.

اندور در بخش بار خود همچنين حامل مخزني ‪ ۲/۷‬تني از تداركات، آذوقه و تجهيزات ديگر است.

سه پياده‌روي در خارج از ايستگاه فضايي كه هر يك شش ساعت و نيم طول خواهد كشيد به دو نفر از فضانوردان امكان خواهد داد كار مونتاژ و تعمير ايستگاه را تكميل كنند.