جام‌جم آنلاين: مارچوبه يك گياه مغذي محسوب مي‌شود. يك فنجان از آن فقط 27 درصد كالري دارد و محتواي چربي اشباع ، كلسترول و نمك آن صفر درصد است.
كل كربوهيدرات آن دو درصد و فيبر غذايي آن 11 درصد است. مارچوبه سرشار از منيزيم ، نياسين ، فسفر ، پتاسيم ، پروتئين ، ريبوفلاوين ، سلنيم ، تيامين ، روي ، فيبر و ويتامين‌هاي A، B، C و E مي‌باشد

اين گياه منبع بسيار خوبي از اسيد فوليك است. يك وعده حاوي شش مارچوبه تازه پخته شده يك گرم فيبر ، 490 واحد ويتامين A ، 10 ميلي‌گرم ويتامين C و 131 ميكروگرم اسيد فوليك دارد.
بهترين راه مصرف مارچوبه به حالت پخته است. ارزش غذايي انواع كنسروي به نصف تقليل مي‌يابد بنابراين مصرف تازه آن توصيه مي‌شود.
به هنگام خريد در پي ساقه‌هاي سبز روشن باشيد. از مصرف ساقه‌هاي پلاسيده و مارچوبه‌اي كه جوانه‌هايش باز شده‌اند اجتناب كنيد.

فرآيند پخت

كلروفيل، پيگماني كه باعث سبزي گياهان مي‌شود، به اسيد حساس است. با پختن مارچوبه، كلروفيل آن با اسيدهاي موجود در آن يا در آب پخت واكنش شيميايي داده فئوفتين تشكيل مي‌دهد كه به رنگ قهوه‌اي است.
در نتيجه مارچوبه پخته رنگ زيتوني دارد. با افزايش سرعت پخت مي‌توان از اين واكنش جلوگيري كرد و زماني براي واكنش كلروفيل و اسيدها باقي نگذاشت يا آن كه مي‌توان مقادير زياد آب را به كار برد تا اسيدها رقيق شوند و راه سوم اين است كه در ظرف را برداريم تا اسيدهاي فرار از آن خارج شوند.
فرآيند پخت بافت مارچوبه را نيز تغيير مي‌دهد. به طوري كه محتواي آب سلول‌ها خارج شده و شكل آنها به هم مي‌ريزد. افزودن نمك به هنگام پخت اين روند را كند مي‌كند.
براي ترد نگه داشتن مارچوبه، آن را در يك دستمال مربوط بپيچيد و سپس در يك كيسه پلاستيكي قرار دهيد. سرما نيز به حفظ ويتامين‌هاي موجود در آن كمك مي‌كند.
در دماي 32 درجه فارنهايت يا صفر درجه سانتي‌گراد همه محتواي اسيد فوليك خود را به مدت دو هفته و 90 درصد ويتامين C را تا پنج روز حفظ مي‌كند. در حرارت اطاق، مارچوبه 75 درصد اسيد فوليكش را در مدت سه روز و 50 درصد ويتامين C را تا 24 ساعت از دست مي‌دهد.
اثرات گسترده مربوط به آن اين است كه پس از مصرف، تركيب گوگردي متيل مركاپتان كه يك محصول زائد بودار است از طريق ادرار دفع مي‌شود.
خوردن مارچوبه با تاثير ضدانعقادها كه نقش رقيق‌سازي و انحلال لخته‌هاي خوني را دارند ، تداخل مي‌كند زيرا سرشار از ويتامين K است كه به طور طبيعي توسط باكتري‌هاي روده توليد مي‌شود و مقدار كافي از آن به انعقاد خون كمك مي‌كند.