ايسنا:براساس يك تحقيق كه با بررسي نمونه‌اي از زنان متاهل شهر تهران انجام شده، ‌٩/٨٧ درصد آنها از همسر آزاري رواني و ‌٩/٤٧ درصد از همسرآزاري جسمي رنج مي‌برند.همسر آزاري شامل بدرفتاري عليه طرف مقابل در هر نوع رابطه نزديك و صميمي، خشونت در خانواده و هر نوع خشونت عليه همسر است.همسر آزاري مي‌تواند اشكال مختلفي نظير بدني، كلامي، عاطفي، رواني، جنسي و اقتصادي داشته باشد.

اگر چه زنان هدف عمده سوء رفتار هستند اما خشونت همچنين مي‌تواند عليه كودكان و ديگر اعضاي خانواده نيز به كار برده شود.
در روابط زناشويي سوء رفتار با همسر يك مشكل جدي است كه خطوط قرمز فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي را زير پا مي‌گذارد و مي‌تواند تاثير اساسي بر سلامت جسمي و رواني خانواده داشته باشد.
دكتر حسن شمس اسفندآبادي، عضو هيات علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در تحقيقي به منظور بررسي ميزان شيوع همسر آزاري رواني و جسمي و عوامل مؤثر بر آن در زنان متاهل شهر تهران حدود ‌١٠٠٠ زن متاهل ‌١٨ تا ‌٤٧ سال شامل دو گروه از زنان عادي (‌٨٠٠ ) و زنان شاكي (‌٢٠٠) را از طريق پرسشنامه مورد بررسي قرار داده است.
يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد: در گروه زنان عادي، ‌٩/٨٧ درصد از همسر آزاري رواني و ‌٩/٤٧ درصد از همسرآزاري جسمي رنج مي‌برند كه اين ميزان براي زنان شاكي به ترتيب برابر با ‌٥/٩٩ و ‌٩١ درصد است.
براساس اين بررسي، با افزايش سن زوجين و مدت زمان ازدواج، ميزان همسر آزاري افزايش مي‌يابد. همچنين ميزان همسر آزاري در مردان كه زنان آنها داراي تحصيلات ليسانس و بالاتر هستند، به طور معني‌داري كمتر از ميزان همسر آزاري در مرداني است كه زنان آنها داراي تحصيلات پايين‌تر است.
از سوي ديگر، ميزان همسرآزاري در مردان بي‌سواد و يا داراي تحصيلات پايين‌تر از ديپلم به طور معني‌داري بالاتر از مرداني است كه داراي تحصيلات بالاتر هستند.
براساس اين تحقيق، بين ميزان همسر آزاري و درآمد خانواده رابطه معني‌داري وجود ندارد.
اين نتايج مي‌افزايد: ميزان همسر آزاري در شوهراني كه مواد مخدر استفاده مي‌كنند بيشتر از شوهراني است كه مواد مخدر استفاده نمي‌كنند. همچنين ميزان همسر آزاري در شوهراني كه سابقه بيماري رواني دارند بيشتر از شوهران سالم و ميزان همسر آزاري جسمي و رواني در زنان شاكي بيشتر از زنان عادي است.